شمارهٔ ۱۱۹۴ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دلبری می‌گوید که رابطه‌ای عمیق با او دارد. او از دلبری می‌خواهد که راستگو باشد و بگوید آیا واقعاً به او وابسته است یا خیر. شاعر بیان می‌کند که نمی‌توان عیب کسی را گرفت و باید به مسکینی توجه شود. عشق او به دلبری عمیق است و او برای وصال انتظار کشیده، اما در عوض حسرت می‌خورد. از طرفی، او در می‌یابد که در دنیای مادی توانایی و قدرتی ندارد و تنها به دعا و زاری متوسل می‌شود. در نهایت، او به جمع فرشتگان اشاره دارد که در حال دعا هستند و از خداوند طلب کمک می‌کنند.