شمارهٔ ۱۳۴۷ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به زیبایی و عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که چیزهایی را دیده که نمی‌توان با دیگران به اشتراک گذاشت. او بیان می‌کند که تنها چیزی که ارزش دیدن دارد، روی معشوق است و باقی چیزها بی‌معنی‌اند. وی از جریانات درونی خود در عشق سخن می‌گوید که از آن نمی‌توان خواست یا جستجو کرد. شاعر همچنین به اهمیت پاک‌سازی دل و طبیعت اشاره می‌کند و می‌گوید که باید در این عشق غوطه‌ور شد و از درد و سختی‌های زندگی آگاه بود. او عشق را همچون ندا و صدا می‌داند که در همه جا جاری است.