شمارهٔ ۱۳۶۵ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به زیبایی و پیچیدگی عشق و عقل می‌پردازد. شاعر می‌گوید که عقل و شکیبایی نمی‌توانند به تنهایی در مسیر عشق به انسان کمک کنند و عشق نیاز به دل‌باختگی و پیشانی مصمم دارد. او به این نکته اشاره می‌کند که تا زمانی که در جمع مردان پاک نباشی، درک واقعی عشق ممکن نیست. همچنین، او تأکید می‌کند که وقتی به عشق واقعی می‌رسی، زیبایی و کمال را می‌بینی و وقتی از عشق دوری کنی، عقل نمی‌تواند تو را به هدف برساند. در انتها، شاعر عشق را بالاتر از عقل می‌داند و به شباهت آن با داستان ابلیس اشاره می‌کند که با خودمحوری خود را از عشق دور نگه می‌دارد.