شمارهٔ ۳۴۷ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به احساسات خود نسبت به یاری که او را ترک کرده، می‌پردازد. او می‌گوید که چگونه آن یار بدون هیچ دلیلی رفته و این کار او بیشتر از دشمنی او را آزرده کرده است. شاعر از درد دل و سوزی که بر اثر این جدایی دارد، سخن می‌گوید و می‌گوید که این شرایط او را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. او اشاره می‌کند که حتی شکایتی هم نمی‌تواند بکند چون یارش به گونه‌ای رفتار کرده که مانند یک دشمن نبوده است. همچنین، او به یاد می‌آورد که یار قرار گذاشته بود که پس از دو هفته بازگردد اما با رفتن، باعث بی‌قراری او شده است. در نهایت، شاعر به افسوس و درد ناشی از هوس انتظار اشاره می‌کند که عمر او را تلف کرده است.