نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۶۳ حکیم نزاری

حکیم نزاری قهستانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

خوش آید پاک بازان را ملامت

ز خود بیرون شدی اینک قیامت

طمع بگسل که معدوم الوجود است

اگر در عشق می خواهی سلامت

بباید جان به تیر عشق دادن

اگر شکرانه خواهد از غرامت

به رغبت بر در تسلیم باید

به پای بندگی کردن اقامت

به ترک وایه های خویش گفتن

موحّد را همین باشد علامت

مبین خود را چو خود بینان که خود را

نهند از جمعِ اربابِ کرامت

نزاری مشورت با عقل کردن

نه کار توست پرهیز از ندامت

مشو معجب به رای خویشتن هین

که دور است این فتور از استقامت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن شعر به موضوع عشق و معنویت پرداخته و بیان می‌کند که کسانی که پاک و بی‌آلایش هستند، از ملامت و نقد دیگران خوشحال می‌شوند. شاعر به اهمیت تسلیم و فداکاری در عشق اشاره دارد و می‌گوید که برای رسیدن به سلامت در عشق، باید جان خود را فدای آن کرد. همچنین، ترک خودخواهی و توجه به بندگی و توکل بر خدا از دیگر نکات مهم است. شاعر به خواننده هشدار می‌دهد که به خودپسندی و رای شخصی اعتماد نکند، چرا که این امر می‌تواند منجر به دوری از استقامت واقعی شود. در نهایت، اشاره دارد که علامت یک موحد واقعی، دوری از خودبینی و جمع شدن با اهل کمال است.