نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۶۷ حکیم نزاری

حکیم نزاری قهستانی / غزلیات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

مخوان بعد از این داستان قیامت

بیا و تفرج کن این قد و قامت

اگر چینیان این صنم را ببینند

برند از پرستیدن بت ندامت

هر آن کس که این قد و قامت ببیند

نگیرد دگر کار او استقامت

به فتوای عشّاق پیش چنین بت

حلال است بر بت پرستان اقامت

سجود چنین بت کنند ای مسلمان

به ایزد که واجب نباشد ملامت

خنک آن که در بت پرستی علم شد

زهی خوش علامت زهی خوش علامت

مپیوند با عشق اگر نه به کلی

ببر چون نزاری امید از سلامت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت خاصی می‌پردازد و می‌گوید که اگر چینیان این معشوق را ببینند، از پرستش بت‌ها شرمنده خواهند شد. او باور دارد که هیچ‌کس نمی‌تواند در برابر این زیبایی مقاومت کند و عشق به این معشوق به گونه‌ای است که می‌توان به بت‌پرستی نیز مشروعیت داد. در نهایت، شاعر به عشق و پیوند عاطفی اشاره می‌کند و می‌گوید هر کس که به عشق نپردازد، باید امید خود را از سلامت و خوشی برگیرد.