شمارهٔ ۴۱۲ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی حالتی از عشق و سرمستی است. شاعر به معشوق خود اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که در حالت مستی و شادی بماند. او به یاد می‌آورد که زندگی کوتاه است و باید از لذت‌ها بهره برد. در اینجا، شاعر از شراب و شادی صحبت می‌کند و تأکید دارد که اگر خواسته‌ای از زندگی داری، با شجاعت آن را دنبال کن. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که زیبایی و لذت‌های این دنیا زودگذر هستند و نباید آنها را از دست داد. در نهایت، به قید زمان و آتش درونی عشق اشاره می‌کند و ابراز نگرانی از عجله و شتاب بی‌مورد می‌کند.