شمارهٔ ۶۰۹ حکیم نزاری
حکیم نزاری قهستانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
وقت وقتی گر شوم شوریده‌سر
عیب نَبوَد بر من ای کوته نظر
راست باش و راست بین و راست رو
گو جهان زیر و زبر شو غم مخور
گرت باید تا دلی آری به دست
بایدت خوردن بسی خونِ جگر
تا شوی مستغرق از حق در محق
در سلوک از حقّ و باطل در گذر
گر نظر برگیری از خود مرحبا
در جمالِ دوست بی‌خود می‌نگر
محو باید شد درو مردانه‌وار
تا کی از تعظیمِ اشخاص و صور
عشق اگر نا‌گه درآید از درت
بُن گهِ عقلت کند زیر و زبر
پرتوی باید ز نورِ معرفت
تا برون‌آیی ازین ظلمت مگر
گوش کن پندِ نزاری گوش کن
بشنو ای فرزندِ جانی از پدر
پس‌روِ رأی و قیاسِ خود مباش
الحذر از بت‌پرستی الحذر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این متن به اهمیت شناخت و بصیرت اشاره دارد. او می‌گوید که وقتی فردی دچار شوق و شور می‌شود، نباید آن را به عنوان عیب ببیند. باید در راستای حق قدم برداشت و نگران اتفاقات دنیا نبود. برای رسیدن به حقیقت و محبت باید سختی‌ها و خون دل‌ها را تحمل کرد. او تأکید می‌کند که انسان باید در عشق به خدا غرق شود و از تعظیم بیش از حد به ظواهر دوری کند. در نهایت، شاعر فرزندش را به دوری از تعصبات و پرستش بت‌ها و قدیری‌های بی‌محتوا نصیحت می‌کند و به شنیدن نصیحت و wisdom دعوت می‌کند.