شمارهٔ ۶۲۶ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به دعوت به نوشیدن می و لذت بردن از زندگی می‌پردازد. شاعر به ساقی می‌گوید که می بیاورد، زیرا تأثیر آن به اندازه‌ای است که آفتاب نور خود را از آن می‌گیرد. او همچنین می‌گوید که زندگی بی‌می و موسیقی، روح را آزار می‌دهد و انسان باید از لذت‌ها بهره‌مند شود. شاعر به غفلت انسان‌ها از زندگی و لذت‌های آن اشاره می‌کند و می‌گوید که بر سر قبرها، کسی که از زیبایی‌های دنیا بی‌خبر باشد، در قیامت نخواهد توانست زنده شود. او تأکید می‌کند که نباید زندگی خود را به جستجوی بهشت‌ در راز و ریاضت‌های سخت بگذرانیم، بلکه باید از لحظات زیبا و دلنشین زندگی بهره ببریم. در نهایت، شاعر از زنده دلی و آگاهی به زندگی سرشار از لذت‌ها سخن می‌راند.