شمارهٔ ۶۵۵ حکیم نزاری
حکیم نزاری قهستانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
خون رز بر خاک می‌ریزی مریز
می‌کنی در خون خود با ما ستیز
یار باشی به گران‌جانی مکن
بیش ازین منشین سبک‌تر باش خیز
حاضرِ فرزندِ وقتِ خویش باش
گر نداری طاقت ای بابا گریز
بر بساط بزم مستان الست
چون نزاری پاک باز و خصل ریز
تو چه دانی چون کند از هم جدا
هالک و ناجی به روز رستخیز
تا ز خاک تیره چون خیزد ز حشر
استخوان پوده پوده ریز ریز
قارنِ میدانِ مردِ عشق باش
نه چو قارون بر سر هم نه جهیز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به اهمیت وفاداری و عشق در زندگی اشاره می‌کند. او از کسی می‌خواهد که در مواجهه با مشکلات و چالش‌ها تسلیم نشود و در کنار دیگران بایستد. شاعر همچنین به مفهوم رستاخیز و روز قیامت اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که باید در زندگی درست عمل کنیم و از دنیا به خوبی جدا شویم. در نهایت، او از افراد می‌خواهد که در میدان عشق قرار بگیرند و از دنیا پرخوری و زیاده‌روی دوری کنند.