شمارهٔ ۶۶۳ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از شاعری به نام «نزار» است که درخواست و اشتیاقی عمیق به دیدار معشوق خود دارد. او از معشوقش می‌خواهد که پرده را کنار بزند و به او نگاهی بیفکند. او به شدت متاثر و درمانده است و به زندگی خود که تحت تأثیر عشقش به آن معشوق سپری شده، اشاره می‌کند. شاعر همچنین به زیبایی معشوق خود، که هیچ فردی مانند او را ندیده، می‌پردازد و از نصیحت‌های دوستان و سرزنش‌های دشمنانش بی‌توجهی می‌کند. در نهایت، او به اشک و آه‌هایش اشاره می‌کند که نشانه درد و عشقش است.