شمارهٔ ۷۱۵ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به عشق و زیبایی معشوق می‌پردازد و به نحوی از دل‌مشغولی و دیوانگی ناشی از عشق صحبت می‌کند. موی بریده و زیبایی‌های معشوق او را به شدت تحت تاثیر قرار داده و او را مدهوش کرده است. شاعر از زیبایی‌های چهره و بدن معشوق می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی بخواهد، می‌تواند با زلف‌های معشوق خود حلقه‌ای برای گوش بسازد. او از معشوق می‌خواهد که لباس‌های سنگین و درشت را کنار بگذارد و خود را به زیبایی نمایش دهد. شاعر همچنین به عشق عمیق و رنجی که از جدایی می‌برد اشاره می‌کند و ناتوانی خود را از فراموش کردن محبوبش را بیان می‌کند. او به دیگران می‌گوید که نمی‌دانند او در آتش عشق چگونه می‌سوزد و دلی پر از درد دارد. این شعر به زیبایی، عشق و تاثیر عمیق آن بر روح و روان انسان می‌پردازد.