شمارهٔ ۷۸۶ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به دل و روح بی‌تاب خود می‌گوید که از پی رد و قبول افکار و نظرات دیگران نرود و از حد و مرز خود خارج نشود. او تاکید می‌کند که باید آرام و با وقار باشد و از رقص بی‌قاعده و بی‌موقع پرهیز کند. همچنین، شاعر به ضرورت پاکسازی ذهن و دوری از افراد اُسود و بی‌هدف اشاره می‌کند، چرا که ممکن است شاه (حقیقت) ناگهان به او نزدیک شود. در نهایت، او بر این باور است که وفاداری و اطاعت واقعی باید از روی صداقت باشد و نه از روی نیاز و وابستگی‌های مادی. در کنار همه اینها، شاعر بیان می‌کند که عشق و ادعای وفاداری باید از خودگذشتگی واقعی ناشی شود و نباید به دیوانگی تبدیل شود.