شمارهٔ ۸۱۶ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از تجربیات و احساسات خود در عشق و فتنه‌های آن سخن می‌گوید. او بار دیگر به عشق و جذابیت‌های آن کشیده شده و به دام‌های آن گرفتار می‌شود. با اشاره به لغزش‌های خود بر سر راه عشق، احساس ندامت و غم را بیان می‌کند. شاعر از آرزوهایش برای معشوق می‌گوید و اینکه چطور به خاطر بی‌تابی و شوق، دچار مشکلات شده است. او همچنین از دوستانش می‌خواهد که او را سرزنش نکنند، چرا که به زیبایی و جذابیت معشوق دچار فتنه شده و به زعم خود، به خطر افتاده است. در نهایت، او به زندگی خود که به سختی گذرانده و بی‌پناهی‌اش اشاره می‌کند.