شمارهٔ ۸۹۸ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به احساس ناتوانی و اضطراب خود اشاره می‌کند. او از خود می‌پرسد که چگونه می‌تواند از وضعیت سخت و دلشکسته‌اش خارج شود. او به قدرت و هدایت پروردگار اشاره می‌کند و از این می‌گوید که اگر خداوند او را هدایت کند، می‌تواند به درجات بالاتری برسد. شاعر همچنین از حالت عدم و سرخوردگی خود آگاه است و می‌داند که اگر به خود واگذار شود، به پستی و ذلت می‌رسد. او در نهایت از عشق و دیوانگی در مسیر عشق سخن می‌گوید و از خدا می‌خواهد که او را رهنمون شود تا از این وضعیت نجات یابد.