غزل شمارهٔ ۸۶ عبید زاکانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان حال و زندگی رندان و عاشقان می‌پردازد. شاعر خود را جزء گروهی می‌داند که از عشق و زیبایی لذت می‌برند و با دوستان خود در شادی و بی‌خیالی به سر می‌برند. آنها به کارهایی مانند دزدی و شیطنت اشاره می‌کنند، اما در عین حال، از جفاهای زمانه دریغ نمی‌کنند و دست از تلاش برنمی‌دارند. به طور کلی، شعر حس شادی و سرخوشی را در دل مشکلات و سختی‌های زندگی به تصویر می‌کشد و به دوستی و زندگی جمعی تأکید دارد.