رباعی شمارهٔ ۲۵ عبید زاکانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شخصی از شرایط سخت و فقر شدید خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که در خیمه آنها هیچ آسایش و آرامشی نیست. نه خواب خوبی دارند و نه غذایی خوشمزه یا خوش‌طرز. ظروف و وسایل آنها هم هیچ چیز دلپذیری ندارد؛ نه غذای چرب و شیرین و نه چیزی گرم و سرد.