رباعی شمارهٔ ۳۸ عبید زاکانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غزل بیانگر longing و آرزوی شاعر برای عشق است. او هنوز در جستجوی عشق دلبر خود است و با وجود گذشت عمر، دلش همچنان به عشق او وابسته است. شاعر و دلبرش تصمیم می‌گیرند که با هم پیر شوند، اما در نهایت شاعر متوجه می‌شود که خودش پیر شده ولی دلبر هنوز جوان و شاداب است.