غزل شمارهٔ ۱۱۴ عرفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی احساسات عاشقانه و دردهای ناشی از جدایی می‌پردازد. شاعر از عواطف عمیق و شکنندگی دل سخن می‌گوید. او به توصیف لحظات نابودکننده‌ای می‌پردازد که باعث شده‌اند احساساتش بر اثر عشق و جدایی بشکنند. تصاویری چون شکستگی پیمانه، زلف یار و ناله‌های دل با حسرت و اضطراب آمیخته شده‌اند. در نهایت، شاعر به زیبایی و شکنندگی عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که دلش به خاطر محبت یار در آتش درد سوزانده شده است.