غزل شمارهٔ ۲۵۷ عرفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عاشقانه و نلسون آورده شده است. شاعر از شوق و خوشی ناشی از لبان معشوق سخن می‌گوید و می‌گوید که دلش را غم و درد می‌خورد. او همچنین تأکید می‌کند که در سن و سال پیری نباید ناامید شود، زیرا زندگی هنوز می‌تواند شیرین باشد. دل آشفته شاعر از بلاهت بخت شکایت دارد و احساس می‌کند که باید به دنبال خوشی و لذت‌های زندگی باشد، مانند پروانه‌ای که از پرواز لذت می‌برد. در نهایت، به این نکته اشاره می‌کند که اکنون زمان تغییر است و باید از زندگی و شادی‌های جدید بهره‌مند شد.