غزل شمارهٔ ۳۶۸ عرفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان تم‌های عشق، غم، و گذر زمان می‌پردازد. شاعر از باد می‌خواهد که هر چه که در معرض وزش اوست را ببرد، همان‌طور که‌ پرنس کسرى و قدرت جم در برابر فلک ناتوان هستند. او از فلک می‌خواهد که خبر خوشی به فرهاد، یعنی محبوبش، برساند. همچنین به ساقی می‌گوید که دختر رز منتظر حضور اوست و باید او را به دامادی برساند. شاعر به وضعیت دلش اشاره می‌کند و از آن می‌خواهد که غم و ناله را کنار بگذارد. او همچنین به مفهوم عفو و بخشش اشاره می‌کند و تاکید می‌کند که نباید گناه را فراموش کرد. در نهایت، به بیان قدرت بیان و شعرش می‌پردازد و خاطرنشان می‌کند که همواره باید یاد و نام عشق را زنده نگه‌داشت.