غزل شمارهٔ ۳۹۳ عرفی
عرفی شیرازی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
میل دارم کز می غم در بهشت آیم به هوش
یعنی اندر بزم آن حورا سرشت آیم به هوش
میل آن دارم که باز از بادهٔ شوق صنم
در حرم بی هوش آیم، در بهشت آیم به هوش
میل آن دارم که بی باکانه با شوخی بزم
مست و خوش بیرون روم، در طرف کشت آیم به هوش
میل آن دارم که مست افتم به گلزار ارم
وز ترنم های مرغان بهشت آیم به هوش
مستی از اندازه بیرون گر رود، عرفی فتد
بر دماغ خشت خم، کز بوی خشت آیم به هوش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر بیان می‌کند که آرزوی ورود به بهشت و لذت بردن از مجالس خوشی و شادابی را دارد. او می‌خواهد در فضای بهشتی، بی‌خیال و شاد به می‌نوشد و از عطر و صفای گلزارها و آواز پرندگان لذت ببرد. در نهایت، اشاره می‌کند که در این مستی و شادی، اگر از حد بگذرد، به یاد بوی شراب و خم می‌افتد. به طور کلی، شعر نشان‌دهنده اشتیاق به لذت‌های معنوی و دنیوی است.