غزل شمارهٔ ۵۴۴ عرفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات عاشقانه و درد و رنج‌های ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر از عاشقی که به دنبال عشق است، می‌خواهد که احتیاط کند و در دام رسوایی نیفتد. او اشاره می‌کند که عشق باید به عنوان یک بازیچه شناخته شود و نباید مانند مجنون، سر به راه‌های پرخطر بگذارد. شاعر بیان می‌کند که دل باید شایسته دردی باشد که به خاطر عشق به وجود می‌آید و نباید به دیگران دروغ گفت. همچنین، اگر درد آرام شود، نباید از آن دست برداشت و عافیت را به غم ترجیح نداد. او در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که اگر شوق و تمنا در دل وجود دارد، بهتر است با احتیاط و به دور از دیگران به سمت دوست رفت.