رباعی شمارهٔ ۱۱۴ عرفی
عرفی شیرازی / رباعیها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا کی برت اظهار عدم نتوان کرد
یک مو ز رعونت تو کم نتوان کرد
دامن به میان برزده خواهی رفتن
جایی که کلاه گوشه خم نتوان کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیتها بیانگر این است که تا کی باید به خودبینی و غرور ادامه داد، زیرا هیچ چیز از آن کم نمیشود. همچنین اشاره دارد که اگر کسی بخواهد از جایگاهی که به آن دست یافته، خارج شود، نمیتواند به سادگی و بدون اثر برود. به طور کلی، میتوان گفت که این اشعار به تأمل در مورد تأثیرات غرور و جایگاه اجتماعی میپردازند.