نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰۹ - القضا و القدر اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

نیکی و بدی که در نهاد بشر است

شادی و غمی که در قضا و قدر است

با چرخ مکن حواله کاندر ره دین

چرخ از تو هزار بار سرگشته تر است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به این نکته می‌پردازد که نیکی و بدی، شادی و غم بخشی از ذات انسان و تقدیر او هستند. او هشدار می‌دهد که در مسیر دین نباید به چرخ (سرنوشت) اعتماد کرد، چون چرخ به مراتب ناپایدارتر و گیج‌تر از خود انسان است.