شمارهٔ ۲۱۳ - القضا و القدر اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خوش باش که در ازل بپرداخته اند
نرد من و تو بی من و تو ساخته اند
بر نطع قضا به کعبتین تقدیر
نرد من و تو بی من و تو باخته اند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به خوشبختی و تقدیر اشاره دارد. شاعر می‌گوید که انسان‌ها در ابتدا مقدر شده‌اند و ارتباط بین ما بی‌نیاز از وجود ما یا دیگری شکل گرفته است. در نهایت، در بازی سرنوشت، ما بدون در نظر گرفتن وجود خود و دیگری، نتیجه را پذیرفته‌ایم.