نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۲۰ - القضا و القدر اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

من خواهم راز آشکارا نکنم

والبته هر آنچ هست پیدا نکنم

آن تو همان است که گویی که مکن

چون مقدور است چون کنم تا نکنم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که نمی‌خواهد راز خود را فاش کند و تلاش می‌کند چیزی را که موجود است، پیدا نکند. او به طرف مقابل اشاره می‌کند که آنچه تو می‌گویی نباید اتفاق بیفتد، و در نهایت به این فکر می‌کند که چگونه می‌تواند کاری کند که آنچه مقدور است، انجام نشود.