نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۲ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای از کرم تو خلق را امن و امان

در قبضهٔ قدرت تو عاجز دل و جان

ما را تو زهر چه آن نشاید برهان

آنگاه به هر چه آن بباید برسان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان قدرت و کرم خداوند می‌پردازد. شاعر می‌گوید که انسان‌ها در برابر قدرت خداوند ضعیف و ناتوان‌اند و از او می‌خواهد که آنها را از هر چیزی که شایسته نیست، نجات دهد و به آنچه باید برساند. به‌عبارتی، شاعر به تکیه بر رحمت و نعمت‌های الهی تأکید دارد.