شمارهٔ ۶۴ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر عشق شدید و شیدایی در جستجوی معشوق است. شاعر می‌گوید که عاقلان به خاطر عشق به محبوبشان دیوانه شده‌اند و در راه غم معشوق، آشنایان تبدیل به بیگانگان می‌شوند. او همچنین اشاره می‌کند که اگر امکان ندارد با محبوبش هم‌خانه شود، همچون پروانه‌ای در نور او خواهد سوخت. این نشان‌دهنده فداکاری و عاشقانه بودن احساسات اوست.