شمارهٔ ۳۴ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از عشق و زیبایی معشوقه صحبت می‌کند. او می‌گوید که شب می‌تواند با معشوق گفت‌وگو کند و ابروهای او که نشان‌دهنده خشم است، در هم می‌رود. همچنین اشاره می‌کند که می‌خواهد با پول، روزی وصال معشوق را بخرد، اما معشوق مانند لعل ارزشمند و گرانبهاست که با جواهرات گران قیمت روبه‌رو نمی‌شود.