شمارهٔ ۱۳ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از درد و غم ناشی از عشق سخن می‌گوید. او می‌گوید که در چشم‌هایش غم عشق تو را می‌بیند و از گفت‌وگو و ارتباط با تو رنج می‌کشد. در نهایت، او احساس می‌کند که عمرش به هدر رفته و هیچ امیدی به سود و فایده‌ای از این وضعیت ندارد.