نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۳ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

یا رب چه خوش است بر جهان خندیدن

بی واسطهٔ چشم و دهان خندیدن

بنشین و سفر کن که به غایت خوب است

بی زحمت پا گرد جهان گردیدن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت‌ها به زیبایی‌های جهان و لذت‌های زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که چه خوب است که بدون واسطه و تنها با چشم و دهان به جهان بخندیم و از زیبایی‌های آن لذت ببریم. همچنین تأکید می‌کند که نشستن و سفر کردن به زیبایی‌های دنیا بسیار خوب است و این کار به راحتی انجام می‌شود.