شمارهٔ ۹۲ - الحقیقة اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بیان تردیدها و دوگانگی‌های انسانی می‌پردازد. او بیان می‌کند که در واقع انسان‌ها دارای ویژگی‌های مختلفی هستند و هر کس در شرایط خاص خود ممکن است به راه‌های متفاوتی برود. شاعر از این نکته انتقاد می‌کند که برخی افراد برای خودشان اهمیت قائل می‌شوند و به جای توجه به خالق و اصولش، در مادیات و ظواهر زندگی غرق می‌شوند. پیام کلی این است که باید به اصل خود و خالق توجه کنیم و از تکیه بر مادیات دست برداریم.