شمارهٔ ۱۳۶ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از غم و ناراحتی خود سخن می‌گوید و احساس می‌کند که با هیچ‌کس نمی‌تواند درد دل کند. او به شدت خسته و آزرده‌خاطر است و می‌خواهد از این وضعیت رها شود. در نهایت، تصمیم می‌گیرد که با این دنیا و مشکلاتش خداحافظی کند و از آن کهنه‌گی و غم دور شود.