نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

خود دمدمه ای است آدمی از دم او

عالم همه سایه است از عالم او

تاج سر کیقباد و جمشید ارزد

خاک قدم سوختگانِ غم او

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این معناست که انسان‌ها بخشی از وجود خداوند هستند و زندگی و هستی همه چیز سایه‌ای از ذات الهی است. همچنین بیان می‌کند که ارزش تاج و سلطنت پادشاهان بزرگ مانند کیقباد و جمشید در برابر خاک پای کسانی که در عشق و غم الهی سوخته‌اند، هیچ است.