شمارهٔ ۱۹۵ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
درویش ز درویشی از آن می نرهد
کاین دهر درم به جای خود می ننهد
آن را که دل است هیچ درویشی نیست
و آن را که به دست است دلش می ندهد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت‌ها به موضوع درویشی و معنای واقعی دل اشاره می‌کند. او می‌گوید که درویش واقعی کسی است که از دنیا و مادیات دل کنده و به ارزش‌های معنوی توجه دارد. در واقع، اگر کسی دل دارد و به درویشی واقعی می‌رسد، دیگر درویش نیست، زیرا دلش درگیر دنیا و مادیات نمی‌شود. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که آن‌هایی که به چیزهای ظاهری دل بسته‌اند، نمی‌توانند دل واقعی داشته باشند.