شمارهٔ ۱۹۸ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این معناست که برای رسیدن به تکامل و یگانگی، فرد باید از دغدغه‌های منفی مانند نام و ننگ دوری کند. تا زمانی که انسان مشغول قضاوت‌های اجتماعی و دغدغه‌های مربوط به خود باشد، نمی‌تواند به مقام واقعی و والای خود برسد. بنابراین، برای ترقی و رسیدن به مرتبه‌ای بالاتر، باید خود را از این نگرانی‌ها آزاد کند.