شمارهٔ ۲۴۰ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا جان خودت به دست سودا ندهی
وآن را که تکلّف است ره واندهی
از دست تکلّف بستان دامن خویش
تا دامن جان به دست غوغا ندهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به اهمیت بی‌تکلف بودن و عدم وابستگی به دنیا و زیاده‌خواهی اشاره دارد. شاعر می‌گوید تا زمانی که جان خود را به دست وسوسه‌ها ندهی و خود را به تکلف نیندازی، می‌توانی از دغدغه‌ها و آشفتگی‌های زندگی فاصله بگیری و آرامش واقعی را تجربه کنی. به عبارت دیگر، از موارد اضافی و غیرضروری دوری کن تا روح و جانت را در مسائلی که به زندگی واقعی‌ات مربوط می‌شود، متمرکز کنی.