شمارهٔ ۲۶۷ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای گل چو زغنچه نوبهارت کردند
پاکیزه تر از آب زلالت کردند
در حال کشیدی تو سر از رعنایی
تا از سر دست پایمالت کردند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از زیبایی و طراوت گل صحبت می‌کند که مانند غنچه‌ای تازه در بهار شکوفا شده است. او اشاره می‌کند که این گل را به زیبایی و پاکیزگی وصف کرده‌اند، اما به تدریج این زیبایی تحت تأثیر قرار گرفته و به نوعی نادیده انگاشته شده است.