شمارهٔ ۱۱۷ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که اگر کسی عیب‌های ما را پنهان کند و به ما بگوید، باید از او سپاسگزار باشیم. شاعر می‌گوید که برای او، ارزش و عظمت کسی که عیبش را به او نشان داده، بسیار بیشتر از تاج سلطنتی است. در واقع، کسی که ما را از عیب‌هایمان آگاه می‌کند، به ما کمک می‌کند تا بهتر شویم و این عمل او را باید ستود.