نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۳ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در باغ وجودم چو گیاهی بنماند

وز لشکر صبرم چو سپاهی بنماند

تا خرمن عمر بود من خفته بدم

بیدار کنون شدم که کاهی بنماند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این مصراع‌ها، شاعر احساس می‌کند که دیگر هیچ چیز در وجودش باقی نمانده است. او به این اشاره دارد که صبرش به پایان رسیده و هیچ چیزی از عمرش باقی نمانده است. اکنون بیدار شده و متوجه شده که چیزی از گذشته‌اش باقی نمانده است.