نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۸ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر پیر که دل به عشرت و لهو سپرد

یا حرف سکون زتختهٔ لَهو ستُرد

او مرده بود حقیقتی از پی آنک

روشن گردد چراغ چون خواهد مُرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به این موضوع اشاره دارد که هر فردی که به خوشی و لذایذ دنیوی پرداخته و از حقیقت دور شده، عملاً مرده است. در واقع، حقیقتی را باید جستجو کرد که در آن چراغ آگاهی و روشنایی به وجود می‌آید، نه در لذت‌های زودگذر.