شمارهٔ ۱۲۶ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
افسوس که عمر رفت بر بیهوده
هم لقمه حرام هم نفس آلوده
فرمودهٔ ناکرده پشیمانم کرد
هیهات زکرده های نافرموده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از افسوس و پشیمانی خود سخن می‌گوید که عمرش را بیهوده گذرانده و در این مسیر دچار گناهان و ناکامی‌ها شده است. او از لقمه حرام و نفس آلوده یاد می‌کند و نگران این است که کارهایی که انجام داده، باعث پشیمانی او شده است. در نهایت، از قدرت کارهایی که هنوز انجام نداده، ابراز ناامیدی می‌کند.