شمارهٔ ۲۸۶ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر با بیان دشواری‌های زندگی آغاز می‌شود و به این نکته اشاره دارد که هیچ‌کس نمی‌تواند به تنهایی از بند مشکلات رهایی یابد. همچنین، در صحبت درباره غم‌ها، این سوال مطرح می‌شود که چگونه می‌توان با دیگران درد و دل کرد در حالی که غم‌های جدید همیشه به آن‌ها اضافه می‌شود. به‌طور کلی، شاعر به تنهایی و بار غم‌های زندگی اشاره می‌کند.