شمارهٔ ۴۳ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به این موضوع اشاره می‌کند که روزی قصد دارد از حال کسی بپرسد که خود را بالاتر از دیگران می‌داند. او می‌گوید که با گذر زمان این فرد بیشتر در خودپسندی و تکبر غرق می‌شود و حالا او و دیگران در ناراحتی و زاری به سر می‌برند و نیاز به شفیع دارند.