نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۸ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

با شهوت و طبع نور دل نفزاید

تا ظلمت شهوت در دل نگشاید

حق می طلبی و شهوتت می باید

این هر دو به یک جای برابر ناید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیان می‌کند که وقتی انسان به دنبال لذت‌های دنیوی و شهوت باشد، نور و روشنایی دلش افزایش نمی‌یابد. در واقع، شهوت می‌تواند باعث تاریکی و ظلمت در روح انسان شود. همچنین نشان می‌دهد که انسان نمی‌تواند همزمان به دنبال حقیقت و همچنین درگیر شهوت باشد، زیرا این دو در یکجا نمی‌توانند وجود داشته باشند.