نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۶ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از عقل و هنر هر آنک بی مایَه بود

از مرتبه بر بلندتر پایهَ بود

وآن کس که چو آفتاب باشد زهنر

پیوسته پس اوفتاده چون سایه بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این موضوع می‌پردازد که افرادی که از عقل و هنر بی‌بهره‌اند، در حقیقت در مرتبه‌ای بالاتر قرار دارند. همچنین بیان می‌کند که فردی که مانند آفتاب درخشان و پر هنر است، همیشه به عنوان سایه‌ای در پس دیگران قرار می‌گیرد. به نوعی مفهوم برتری و تأثیرگذاری را در مقابل ظاهری پر زرق و برق منتقل می‌کند.