شمارهٔ ۴۲ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به اهمیت تواضع و دوری از خودبزرگ‌بینی اشاره دارد. شاعر می‌گوید هیچ‌کس با کبر و غرور به جایی نرسیده است. همچنین به زیبایی زلفان و تسلط بر احساسات اشاره می‌کند و توصیه می‌کند که با شکستن کبر و خودپسندی، می‌توان دل‌های زیادی را جذب کرد. در مجموع، پیام اصلی این اشعار دعوت به نرمی و فروتنی در رفتار با دیگران است.