شمارهٔ ۳۷ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا در سر تو مایهٔ مایی و منی است
آگه نشوی که مایهٔ کار تو چیست
مایی و منی در می و مستی گم کن
تا دریابی که مایه ت از کیسهٔ کیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مفهوم هستی و شناخت اشاره دارد. شاعر می‌گوید تا زمانی که در وجود تو «ما» و «من» وجود دارد، از حقیقت کار خود آگاه نیستی. او توصیه می‌کند که این «ما» و «من» را در می و مستی گم کنی تا به درک بهتری از منبع وجود و هویت خود دست یابی. در نهایت، اشاره به این دارد که ریشه و سرچشمه وجود تو از کجاست.