شمارهٔ ۷۲ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زین سان که تو را بی خودی و بی خبری است
بر حال تو باید به دو صد چشم گریست
با خویشتن آی و این همه غفلت چیست
گر مرد رهی بهتر ازین باید زیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر به وضعیت نابسامان و غفلت فرد اشاره می‌کند. او می‌گوید که با وجود بی‌خبر بودن و خودفراموشی، باید به حال او غمگین بود. شاعر از فرد می‌خواهد که به خود بیاندیشد و بفهمد که این نوع زندگی مناسب نیست و باید به راهی بهتر و با آگاهی از زندگی خود برود.